Numune bir elektrikli tuk tuk’tan ticari toplu siparişe geçmek, her ithalatçı veya distribütör için önemli bir adımdır. Numune siparişi esas olarak aracı değerlendirmek için kullanılırken, daha büyük bir siparişin tüm bir satış ve satış sonrası operasyonunu desteklemesi gerekir. Onlarca araç söz konusu olduğunda model karışımı, özellikler, yedek parçalar, kalite kontrolü ve gelecekteki ikmal hakkındaki kararlar çok daha önemli hale gelir.

Distribütörler için amaç yalnızca birim başına en düşük fiyatı elde etmek olmamalıdır. Başarılı bir toplu sipariş, yerel talebe uygun ve araçlar pazara ulaştıktan sonra verimli bir şekilde desteklenebilecek yönetilebilir bir ürün yelpazesi oluşturur. Üretim öncesi dikkatli planlama, gereksiz stokları azaltabilir, servisi basitleştirebilir ve gelecekteki siparişlerin ölçeklendirilmesini kolaylaştırabilir.

1. Sipariş Miktarını Artırmadan Önce Model Karışımını Planlayın

Toplu satın alımdaki en yaygın hatalardan biri, aynı anda çok fazla konfigürasyon sipariş etmektir.

Bir distribütör, birkaç cazip yolcu modeli, yük aracı, motor seçeneği ve batarya kombinasyonu görebilir ve bunların tümünü ilk ticari sevkiyata dahil etmeye karar verebilir. Bu çeşitlilik yaratır, ancak aynı zamanda stok, yedek parça, pazarlama ve teknik desteği daha karmaşık hale getirebilir.

Daha iyi bir yaklaşım, net müşteri segmentleriyle başlamaktır.

Örneğin, yerel yolcu taşımacılığını hedefleyen bir distribütör, ana model olarak kompakt bir 3+1 elektrikli tuk tuk seçebilir. Otellerden, tatil köylerinden, topluluklardan veya servis operatörlerinden talep varsa, 6+1 yolcu aracı ikinci konfigürasyon olabilir.

Perakendecilerden, çiftliklerden, teslimat işletmelerinden veya yerel ticari operatörlerden net talep olan yerlerde yük modelleri eklenebilir.

Her modelin miktarı, konteyneri her araçtan eşit sayıda doldurmak yerine beklenen satışları yansıtmalıdır.

Distribütörler ayrıca hangi özelliklerin standart kalması gerektiğine karar vermelidir.

Motor gücü, akü voltajı, akü tipi, kontrolör, şarj cihazı, lastikler, frenler ve diğer bileşenler birçok olası kombinasyon oluşturabilir. Küçük bir filoda aşırı özelleştirme, gelecekteki bakımı zorlaştırabilir.

Pratik olduğunda, birkaç modeldeki kilit bileşenleri standartlaştırmak teknisyen eğitimini ve yedek parça envanterini basitleştirebilir.

OEM özellikleri de üretim başlamadan önce kesinleştirilmelidir. Gövde renkleri, logolar, çıkartmalar, koltuk malzemeleri ve diğer marka detayları için net onay gerekir. Alıcılar, her iki tarafın da gerekli görünümü anlaması için numuneleri, çizimleri veya görsel referansları onaylamalıdır.

Bu nedenle toplu sipariş, yalnızca bir miktar hedefiyle değil, bir ürün stratejisiyle başlamalıdır.

2. Yedek parça kalite kontrolünü ve satış sonrası hizmeti ilk sevkiyata dahil edin

Aracı satmak, bayinin müşteriyle ilişkisinin yalnızca başlangıcıdır.

Elektrikli tuk tuklar günlük ticari işletmeye başladığında, parçalar eninde sonunda muayene, bakım veya değişim gerektirecektir. Bu nedenle distribütörler, ilk büyük sevkiyat fabrikadan çıkmadan önce satış sonrası desteği planlamalıdır.

Önerilen bir yedek parça paketi, araç modeline, sipariş miktarına ve beklenen çalışma koşullarına göre görüşülebilir.

Bu, seçilmiş fren bileşenlerini, elektrikli parçaları, kontrolörleri, şarj cihazlarını, anahtarları, aydınlatma bileşenlerini, süspansiyonla ilgili parçaları ve araca uygun diğer servis kalemlerini içerebilir.

Amaç, her bileşenden büyük miktarlarda satın almak değildir. Amaç, uluslararası bir sevkiyatı beklemeden yaygın servis gereksinimlerinin karşılanabilmesi için yerelde bulundurulması faydalı olan parçaları belirlemektir.

Teknik dokümantasyon da aynı derecede önemlidir.

Distribütörler temel araç bakım prosedürlerini anlamalı ve teknik sorular için iletişim kanalları oluşturmalıdır. Araçların bakımını yerel teknisyenler yapacaksa, satışlar başlamadan önce onlara uygun bilgilerin sağlanması ileride yaşanacak arıza süresini azaltabilir.

Bir sipariş tek bir numuneden çok sayıda araca geçtiğinde kalite kontrol de değişir.

Seri üretimden önce alıcı ve üretici onaylanmış spesifikasyonu doğrulamalıdır. Bu, motor, batarya, kontrolör, şarj cihazı, yolcu düzeni, gövde rengi, markalama ve isteğe bağlı ekipmanı içerebilir.

Sevkiyat öncesi denetim, üretim araçlarının kararlaştırılan konfigürasyonla eşleştiğini doğrulamalıdır.

Daha büyük siparişler için alıcılar kendi denetim ekiplerini veya bağımsız bir üçüncü taraf denetim hizmetini kullanabilir. Denetim yöntemi, yalnızca bir sorun ortaya çıktıktan sonra tartışılmak yerine sevkiyattan önce kararlaştırılmalıdır.

Seri numaraları ve araç kayıtları, ürünler yerel pazara girdikten sonra distribütörlerin filolarını ve satış sonrası geçmişlerini yönetmelerine de yardımcı olabilir.

3. İlk konteynerin ötesini düşünün ve tekrarlanan siparişlere hazırlanın

Toplu satın alma, tek seferlik bir işlem yerine bir tedarik programının başlangıcı olarak planlanmalıdır.

Konteyner yüklemesi pratik bir husustur. Araç boyutları, montaj durumu ve paketleme yöntemi, kaç adet sevk edilebileceğini ve varıştan sonra hangi işlerin gerekli olacağını etkiler.

Bu nedenle bir teklif, araçların tamamen monte edilmiş, kısmen monte edilmiş veya başka bir kararlaştırılmış durumda sevk edilip edilmediğini açıklığa kavuşturmalıdır.

Distribütörler ayrıca boşaltma sonrasında hangi araçların, talimatların veya yerel montaj kapasitelerinin gerekli olabileceğini anlamalıdır.

Sevkiyat koşulları da aynı derecede dikkat gerektirir. Alıcılar kararlaştırılan Incoterm’i, yükleme limanını, üretim teslim süresini, gerekli ihracat belgelerini ve navlun ile varış ücretlerinin sorumluluğunu doğrulamalıdır.

Ancak deneyimli distribütörler, ilk büyük siparişi vermeden önce ikinci siparişi de düşünmelidir.

Bir model beklenenden hızlı satarsa, ek araçlar ne kadar hızlı üretilebilir? Aynı batarya, motor ve kontrolör mevcut kalacak mı? Üretici aynı gövde rengini ve markalamayı yeniden üretebilir mi? Yedek parçalar üretim partileri arasında uyumlu mu?

Kurulu araç tabanı büyüdükçe tutarlılık giderek daha değerli hale gelir.

Bu nedenle ilk ticari partinin satış verileri sistematik olarak toplanmalıdır. Distribütörler hangi modellerin en hızlı satıldığını, müşterilerin hangi konfigürasyonları talep ettiğini, tipik günlük kilometreyi, yaygın servis sorularını ve hangi yedek parçaların en sık kullanıldığını takip edebilir.

Bu bilgiler bir sonraki siparişi iyileştirebilir.

İlk sevkiyat, pazar testi için birkaç model içerebilir. İkinci sevkiyat ise en güçlü talebi gösteren konfigürasyonlara daha fazla odaklanabilir.

Zamanla distribütörler yavaş hareket eden varyantları azaltabilir, başarılı özellikleri standartlaştırabilir ve daha öngörülebilir hacimlere dayalı üretim planlaması yapabilir.

Bu yaklaşım, toplu satın almayı yalnızca araç satın almaktan ölçeklenebilir bir yerel dağıtım işi kurmaya dönüştürür.

Sonuç

Toplu elektrikli tuk tuk siparişi vermek, numune bir araç satın almaktan farklı bir yaklaşım gerektirir. Bayilerin yalnızca birim fiyatı değil, aynı zamanda model karışımını, spesifikasyon standardizasyonunu, yedek parçaları, kalite kontrolünü, nakliye düzenlemelerini ve gelecekteki ikmali de göz önünde bulundurması gerekir.

En güçlü ilk toplu sipariş genellikle en fazla farklı modele sahip olan değildir. Açıkça tanımlanmış müşteri grupları ve yönetilebilir araç konfigürasyonları etrafında oluşturulan sipariştir.

Önemli bileşenleri standartlaştırarak, yerel yedek parçalar hazırlayarak, muayene prosedürlerini onaylayarak ve teslimattan sonra gerçek pazar verilerini toplayarak bayiler her gelecek siparişi daha verimli hale getirebilir.

Elektrikli tuk tuk ithalatçıları için hedef, yerel taleple birlikte büyüyebilecek tekrarlanabilir bir tedarik ve satış sonrası sistemi kurmak olmalıdır. İyi planlanmış bir ilk konteyner, çok daha büyük bir uzun vadeli dağıtım işinin temeli haline gelebilir.